Instalacja fotograficzna

OLIMPIA

Olimpia (niebieska)

OLIMPIA

Instalacja fotograficzna

1996

________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

OPIS TECHNICZNY

 

trzy fotografie barwne w pierwotnych ramach i jednokanałowa projekcja wideo (kolor), loop, 4:3 PAL, czas: 12’40”, dźwięk, wersja językowa: polski, napisy: angielski, rozmiary zdjęć: 120,5 x 180 x 2 cm; „biała” – 180 x 230,5 x 2 cm, wł. Barbara Kabala-Bonarska i Andrzej Bonarski, depozyt w Muzeum Narodowym w Krakowie.

________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

DEMO

________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

VIDEO

https://vimeo.com/501716306

* Wideo opublikowane z okazji wystawy monograficznej „Katarzyna Kozyra. Świat Wzorcowy” w Instytucie Wzornictwa Przemysłowego, Warszawa. W czasie trwania wystawy (05 – 23.05.2021) na stronie artystki dostępne są pełne wersję wszystkich jej projektów wideo

________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

OPIS

„Olimpia” składa się z trzech wielkoformatowych fotografii oraz kilkuminutowego wideo. Pierwsze zdjęcie przedstawia artystkę upozowaną na podobieństwo Olimpii z obrazu Maneta, drugie ukazuję tę samą modelkę w sterylnej bieli, na łóżku szpitalnym, w towarzystwie pielęgniarki trzymającej kroplówkę, trzecie – starszą, samotną kobietę we współczesnym mieszkaniu. Symbolem pozwalającym zidentyfikować Olimpię jest cienka, czarna, atłasowa wstążka przewiązana na szyi każdej z nich. Wideo będące częścią instalacji jest zapisem dokumentującym wizytę w pokoju pielęgniarskim, gdzie odbywa się próba podłączenia chorej na raka kobiety (Olimpii) do kroplówki.

 

Kozyra, nawiązując do klasyki niegdyś awangardowego malarstwa, zachowując pełen anturaż pierwowzoru i rozbudowując scenę o dwa dodatkowe ujęcia oraz film, zamiast urokliwej młodej kobiety, przedstawia siebie w trakcie chemioterapii, ogoloną na łyso i bez makijażu.

 

„Pozwoliłam sfotografować się nagą pod kroplówką, by udowodnić, że chore ciało jest równie godne i normalne, jak zdrowe. Gdy ładnie wyglądasz, nie myślisz, jak funkcjonujesz. Patrząc na chore ciało, czujesz jego śmiertelność. Wszyscy zdrowi są OK, bo nie ma w nich wywalonej na wierzch biologiczności. I chodzą sobie idealni”.

 

Kozyra, podobnie jak Jo Spence czy Hannah Wilke, swoistym autoportretem, dokonuje wolty: przedstawia chorobę nie jako coś wstydliwego, czego według utartych wzorców nie powinno się pokazywać, co kłóci się z pięknem kobiecego ciała. Kiedyś Manet szokował ukazując nagość bez zbędnego sztafażu, dziś artystki te szokują prawdą nagiego i chorego ciała.

________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

INFORMACJE DODATKOWE

  • Kozyra przypadkowo została modelką w tym projekcie. Początkowo miała to być jej koleżanka ze szpitalnego pokoju, która chorowała na to samo, co Kozyra – ziarnicę złośliwą. Niestety, Magda zmarła przed rozpoczęciem zdjęć.

  • Film wideo „Olimpia” (zazwyczaj towarzyszący instalacji) był wyświetlany samodzielnie w ramach projekcji pod wspólnym tytułem „Caught on Tape: Myths and Revisions”, które towarzyszyły wystawie: „Millennial Myths: Paintings by Lynn Randolph”, Arizona State University Art Museum w Tempe k. Phoenix. Kuratorka projekcji Vikki Dempsey podzieliła filmy na 5 programów; film Kozyry znalazł się w programie III pt. „Under the Skin”, poświęconym „mentalnym, emocjonalnym i fizycznym oddziaływaniom technologii na człowieka”.

  • Dziesięć lat później, zaczynając wieloetapowy projekt W sztuce marzenia stają się rzeczywistością, Kozyra zdecydowała, że jednym z głównych utworów wykorzystanych w całym projekcie będzie aria Olimpii z „Opowieści Hoffmana” Jacquesa Offenbacha.

  • „Olimpia” oraz choroba, z którą zmagała się artystka stanowią punkt wyjścia do nowego projektu Kozyry – filmu fabularnego Projekt X, zwycięzcy 4. edycji Nagrody Filmowej Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie oraz Szkoły Wajdy przyznanej podczas 39. Festiwalu Filmowym w Gdyni. 

  • W pracy wykorzystano kota z Piramidy zwierząt”.

  • Praca istnieje w dwóch zestawach: Trzy fotografie kolorowe w pierwotnych ramach i jednokanałowe wideo (kolor), loop, 4:3 PAL, czas: 7’27”, dźwięk; rozmiar fotografii z ramą 200 x 260 x 40 cm każda

  • Praca jest prezentowana na stałe w Galerii Sztuki Polskiej XX wieku w Muzeum Narodowym w Krakowie.

________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

ZOBACZ WIĘCEJ

 

________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

Podziękowania za współpracę zechcą przyjąć:

Paweł Althamer, Vikki Dempsey, Marek Goździewski, Katarzyna Górna, Sylwek Łuczak, Jędrzej Niestrój, Aleksandra Semenowicz, Magda.

 

Praca powstała dzięki wsparciu mamy Kozyry, Alicji.